Liquiditeitsproblemen: is een faillissement altijd de oplossing?

In de huidige economische tijd komen steeds meer ondernemers in financiële problemen te verkeren. Coronaschulden moeten worden terugbetaald, er is sprake van personeelstekort of materialen en energiekosten zijn onbetaalbaar geworden. Soms ziet men geen uitweg meer en wordt (uiteindelijk en noodgedwongen) het eigen faillissement aangevraagd. Maar is dat in een dergelijke situatie wel de enige en meest verstandige oplossing?

Wat is buitengerechtelijk crediteurenakkoord?

Naast het aanvragen van het eigen faillissement zou ook gedacht kunnen worden aan de mogelijkheid van het aanbieden van een crediteurenakkoord. Het buitengerechtelijk crediteurenakkoord houdt in dat de schuldenaar in overleg treedt met alle crediteuren om de schulden van de onderneming buiten een gerechtelijke procedure om, te saneren.

In de regel zal een dergelijk akkoord inhouden dat alle crediteuren slechts een bepaald percentage van hun oorspronkelijke vordering voldaan krijgen en kwijting verlenen voor het restant. Een dergelijke uitkering zal dan wel een ‘beter’ vooruitzicht dienen te zijn voor de crediteuren dan zij kunnen verwachten bij een faillissementsscenario.

Het belangrijkste kenmerk van een dergelijk akkoord is dat er geen rechter aan te pas komt die het akkoord verbindend verklaard (ook ten opzichte van de onwillende minderheid). In geval van een buitengerechtelijke sanering zullen álle crediteuren moeten instemmen met het gedane voorstel.

Wat als een crediteur niet instemt?

Indien een enkele crediteur zijn instemming weigert, betekent dit in de praktijk dat het akkoord zal mislukken. Uitsluitend in heel bijzondere situaties kan de medewerking van een (enkele) crediteur in rechte worden afgedwongen, mits in ieder geval aan de eerdergenoemde vereisten wordt voldaan en een overgrote meerderheid van crediteuren het aangeboden akkoord aanvaardt.

Vanzelfsprekend zal de schuldenaar wel de benodigde financiële middelen beschikbaar moeten hebben om een akkoord te financieren, of een derde bereid moeten vinden om dit beschikbaar te stellen. Het voordeel van een dergelijk minnelijk akkoord is dat het, na instemming van alle crediteuren, in relatief korte tijd kan worden gerealiseerd en een faillissement daarmee kan worden voorkomen.

Sinds enkele jaren kennen we echter ook de Wet Homologatie Onderhands Akkoord (de WHOA). Met behulp van de WHOA kunnen bedrijven een wettelijk akkoord bewerkstelligen waarbij eveneens voorkomen wordt dat het bedrijf failleert. In dat geval zijn alle betrokken schuldeisers aan dat akkoord gebonden, dus ook de tegenstemmende schuldeisers.

Faillissementsrecht en insolventierecht advocaten

Wil je informatie over een buitengerechtelijk akkoord of overeen WHOA-akkoord? Neem dan contact met ons op. Voor vragen kan je terecht bij onze specialisten op het gebied van faillissementsrecht en insolventierecht.